Thunderflash RF-84F

Terug

Taak                                 fotoverkenningsjager
Totaal in gebruik               24
Operationeel                     april 1956 - november 1963
In gebruik bij                    306



Via het MDAP ontving ons land in 1955 24 Thunderflash RF-84F fotoverkenners.
De optisch prachtig ogende "Flash" was de fotoversie van de bekende Thunderstreak F-84F, ook bekend binnen de KLU gelederen.
In tegenstelling tot de "Streak" was de "Flash"voorzien van een dichte cameraneus en had men in de vleugelwortel een luchtinlaat voor de motor
aangebracht.
Andere opvallende kenmerken van de "Flash" t.o.v. de "Streak" waren het verschil in lengte(1,80m langer) , leeggewicht (120 kg meer) en een klein verschil in de hoogte(ca. 20 cm)
De Thunderflash betekende een enorme stap voorwaarts in de professionalisering van de verkenningstaken van de Luchtmacht.
De fotokisten waren voorzien van de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van luchtfotografie en automatische systemen. 
Tot de komst van deze fotokisten beschikte men niet over een specifieke fotoverkenningsjager; de F-84 Thunderjet werd hiervoor gebruikt; om toch te voorzien in fotorecce. taken had men bij een aantal machines (eenvoudige) fotocamera's in de tiptanks aangebracht.
In de neus van de RF-84 bevond zich het camera gedeelte; men had de beschikking over maximaal 15 verschillende soorten camera's: 6 vooruitgerichte camera's, 1 tri-metrogen(beeldlocatie van horizon tot horizon) en 8 oblique doelcamera's(voor het maken van foto's onder een schuine hoek).
Voor deze camera's waren verschillende objectief accessoires aanwezig, variërend van 6 tot 36 inch.
Een nieuw staaltje van technologie was de mogelijkheid voor het maken van foto's bij nacht; dit gebeurde i.c.m. het afwerpen van zgn. "Flash-flares", welke voor de noodzakelijke extra belichting zorgen.
Bovenop de neus van de Thunderflash bevonden zich twee grote luiken,welke omhoog moesten worden getrokken,waarna ze naar voren opengingen.
Hierachter bevond zich de cameraruimte, welke automatisch kon worden verwarmd om condensvorming of bevriezing van de lenzen op grote hoogten te voorkomen.

In totaal ontving de KLU 20 nieuwe Thunderflashes met slechts een paar vlieguren onder MDAP voorwaarden.
De tweede toewijzing van de 4 resterende machines betrof oude door de USAF afgedankte toestellen, volgens USAF contract gebouwd en via MDAP aan Nederland "uitgeleend".
Alle Thunderflashes werden zilverkleurig afgeleverd, in 1959 en 1960 werden de meeste machines bij Avio Diepen gecamoufleerd.
Vrijwel gelijk hiermee werden ook de "TP"neuscodes gewijzigd in een "P" registratie.
      
Op 4 april 1956 verwelkomde 306 Sq.(op het Duitse Laarbruch) de langverwachte eerste Thunderflash fotoverkenningsjagers.
In oktober 1957 verhuisde men naar vlb. Deelen, tenslotte ging 306 Sq. in januari 1963 met de laatste 8 "Flashes" naar vlb. Volkel als operationele reserve.
In november 1963 werden de laatste "Flashes" van hun taken ontheven; een aantal machines werden daarna overgenomen door de Turkse of Griekse luchtmacht.
Tenslotte typeerde oud RF-84F Thunderflash vlieger Frans Tuijtjens het vliegtuig als "een toestel dat geweldig was om te vliegen, het bezat uitstekende roll and pitch eigenschappen en het voldeed prima voor de laagvliegmissies welke veelal door het 306 squadron werden beoefend".